ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Θ ΛΟΥΚΑ. Αβδιού προφήτου, Βαρλαάμ μάρτυρος.

Τὸ ὄνομά του σημαίνει «δοῦλος Κυρίου». Ἔζησε στὸ δεύτερο μισό του 6ου αἰώνα π.Χ., (κατ’ ἄλλη ἐκδοχὴ τὸ 800 π.Χ.), καὶ εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Καταγόταν ἀπὸ τὴν Συχὲμ (ἐκ τοῦ ἀγροῦ Βηθοχαρὰμ ἢ Βαθαχαράμ), καὶ μὲ τὴν σύντομη προφητεία του αὐστηρὰ παρατηρεῖ μὲ ἰσχυρὲς ποιητικὲς ἐκφράσεις τὴν ὑπερηφάνεια καὶ τὴν πτώση τοῦ Ἰσραήλ. Νὰ τί λέει χαρακτηριστικὰ γιὰ τὴν ὑπερηφάνεια: 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Προς τον λαό! Ένα ιστορικό ερώτημα

ΠΗΓΗ:http://www.katanixis.gr/2017/11/blog-post_132.html#more

(ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΙΣ "ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ")


Αγαπητοί,
Ο πατήρ Νικηφόρος απ΄όταν ήμασταν παιδιά και φτάναμε στα σκαλοπάτια του Επισκοπίου Πτολεμαΐδας μας καλωσόριζε με ένα λόγο αγαθό.
«Είστε έτοιμοι να πάμε;». Πού, τον ρωτούσαμε κάθε φορά! Και εκείνος μας απαντούσε «Στον παράδεισο βρε παιδιά, είστε έτοιμοι να πάμε;»...

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

….Διότι πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!                                                                                                                                                     
Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                        
Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                              
Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                                                                                                                                            
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                                                                           
Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

Τα φλωρία του Πάπα εξαγοράζουν τας συνειδήσεις των ενδεών και λιποψυχησάντων.

Η επάρατος ένωσις αποφασίζεται. Ομιλία του βασιλέως και θρήνος κυνός.                                                                                                                   
Οι μη λατινοφρονήσαντες ευρίσκοντο εις τρομεράν ένδειαν, ώστε δια να ζήσουν ηναγκάζοντο να πωλούν ή να ενεχυριάζουν ό,τι και αν είχον και αυτά τα ενδύματά των, διότι δεν εδίδετο εις αυτούς το σιτηρέσιον του Πάπα, συνεργούντος εις τούτο και του σατανικού Πρωτοσυγκέλλου Γρηγορίου, ως ο ίδιος αναιδώς ωμολόγει. Γνωρίζων την μεγάλην πτωχείαν των ημετέρων ο λατινοφρονήσας Μητροπολίτης Δωρόθεος επρότεινεν εις τους Λατίνους να τω δώσωσι χρήματα, ίνα δώση ταύτα εις ωρισμένα πρόσωπα και πείση αυτά να υπογράψωσι την ένωσιν.

π.Θ. Ζήσης, Ο αποστ. Πατήρ άγ. Ιγνάτιος Αντιοχείας (ο θεοφόρος) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


Νυν κακοπαθήσωμεν ως στρατιώται Χριστού -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Καθηγητού ΑΠΘ

Ηχεί δυσάρεστα στ΄ αυτιά μας ο λόγος περί στρατού και πολέμου σε μια εποχή που – το αντιλαμβανόμαστε όλοι – η ειρήνη είναι επικίνδυνα εύθραυστη και εναγώνιοι οι λαοί προσπαθούν με κάθε τρόπο να την διατηρήσουν. Υπάρχει, ωστόσο, ένας πόλεμος, που εξασφαλίζει την πραγματική ειρήνη. Δεν έχει σχέση με τους στρατούς και τα όπλα αυτού του κόσμου. Είναι πόλεμος απόλεμος, πνευματικός, αόρατος. Κι είμαστε επιστρατευμένοι σ΄ αυτόν όλοι όσοι ανήκουμε στην Εκκλησία του Χριστού, η οποία εδώ στη γη ονομάζεται στρατευομένη Εκκλησία. Όλοι οι χριστιανοί, κλήρος και λαός, μεγάλοι και μικροί, άνδρες και γυναίκες, από την ώρα που βγήκαμε από την κολυμβήθρα πολιτογραφημένοι στην βασιλεία του Θεού κι ενταγμένοι στη δική Του οικογένεια, μέχρι την ύστερη στιγμή της ζωής μας είμαστε στρατιώτες, στρατευμένοι στην καλή στρατεία της Εκκλησίας.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία περί Οικουμενισμού.


ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ... ΒΑΠΤΙΣΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ... ΔΟΞΑ... ΙΚΕΤΕΥΣΑΤΕ ΥΠΕΡ ΥΜΩΝ -- Orthodox Hymns