O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Ξένης οσίας, Βαβύλα ιερομάρτυρος, Φίλωνος οσίου.

Ἡ Ἁγία Ξένη καταγόταν ἀπὸ τὴ Ρώμη καὶ ἀπὸ γενιὰ τιμημένη καὶ εὔπορη. Οἱ γονεῖς της ἐπιθυμοῦσαν νὰ τὴν νυμφεύσουν. Ἐνῶ ὅμως εἶχαν τὰ πάντα ἑτοιμασθεῖ γιὰ τὸν γάμο, ἐκείνη ἐγκατέλειψε τὴ νυφικὴ παστάδα, παίρνοντας μαζί της καὶ δύο πιστές της θεραπαινίδες καὶ διὰ θαλάσσης ἔφθασε στὴν πόλη τῶν Μυλασῶν. Στὰ Μύλασα μᾶλλον πῆγε καὶ ἐγκαταστάθηκε, ὕστερα ἀπὸ συμβουλὴ τοῦ μακαρίου μοναχοῦ Παύλου, ὁ ὁποῖος ἐμφανίστηκε στὴν Ὁσία μετὰ ἀπὸ θεῖο φωτισμό, ὅταν ἐκείνη πέρασε ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ ἔγινε ὁ πνευματικός της καθοδηγητής.

Η εξαπάτηση της Εύας


Οι τρεις αυτοί πατέρες θεμελιώνουν θεολογικά τρία συγχρόνως σημεία

Αν, όμως, η κάθε εποχή έχει το δικό της πλούτο, είναι αναμφισβήτητο ότι μετά τον 5ο αι., ο κατ΄ εξοχήν «θεομητορικός» αιώνας είναι ο 14ος, κατά τον οποίον ηχούν οι δογματικές φωνές Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχ/που Θεσ/νίκης, Νικολάου Καβάσιλα και Θεοφάνους  του Νικαέως. Οι τρεις αυτοί πατέρες θεμελιώνουν θεολογικά τρία συγχρόνως σημεία: α) Την απόλυτα προσωπική αγιότητα της Θεοτόκου και την εσχατολογική τοποθέτησή Της μετά την Αγία Τριάδα, β) τη θεμελιώδη Χριστολογική σημασία Της, και γ) την εντελώς κεντρική θέση Της στην Οικονομία της σωτηρίας, δηλ. τον ενεργητικό ρόλο Tης στο μυστήριο της Σαρκώσεως και την εις τους αιώνες παραμονή Της στο κέντρο του μυστηρίου της Εκκλησίας.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΘΝΟΪΕΡΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

 1. Περὶ τῶν Ἐθνοϊερομαρτύρων Γρηγορίου Ε καὶ Χρυσοστόμου Σμύρνης:

Ἀγαπητὲ μοι κ. Διευθυντά, ἐπὶ τῷ νέῳ ἔτει 2009 σᾶς εὔχομαι τὴν κατ᾽ ἄμφω ὑγιείαν καὶ δύναμιν παρὰ Θεοῦ εἰς τὸ σπουδαῖον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖτε. Μὲ τὴν ἔγκριτον ἐφημερίδα σας συνδέομαι ἀπὸ τὴν 10ετίαν τοῦ 1970, ὅτε εἰς τὸ πηδάλιον αὐτῆς εὑρίσκετο ὁ ἀοίδιμος Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος. Εἰς τὸν χῶρον ὑμῶν ὑπῆρξα τακτικὸς ἐπισκέπτης καὶ ἐνίοτε ἀρθρογράφος. Μάλιστα συνεδέθην μὲ πρόσωπα καὶ πράγματα, ἅτινά μοι ἄφησαν καλὰς ἀναμνήσεις. Ὀφείλω δὲ καὶ εὐγνωμοσύνην, καθότι, πέραν τῶν ἄλλων, ἐβοηθήθην μέσῳ τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» διὰ τὴν ἀνέγερσιν Ἱ. Ναοῦ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει πρὸς τιμὴν τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Ε΄, Πατριάρχου ΚΠόλεως. Τὸν τελευταῖον καιρὸν ἀσχολοῦμαι ἐπισταμένως μὲ ἕνα ἄλλον Ἐθνοϊερομάρτυρα, τὸν ἀπὸ Δράμας Χρυσόστομον Σμύρνης, ὅστις καὶ οὗτος ἐδόξασε τὴν παλαίφατον Ἱ. Μητρόπολιν Σμύρνης ἐν Μικρᾷ Ἀσία, ὅπως ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ε΄.

Από το «Συμβουλευτικόν Εγχειρίδιον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου:

« Η καρδία είναι κέντρον υπερφυσικόν. Διότι η υπερφυσική Χάρις του Θεού, ην ελάβομεν δια του αγίου Βαπτίσματος, εις την καρδίαν ευρίσκεται, ως εις καθέδραν και θρόνον. Και μαρτυρούσι τούτο πρώτον αι Γραφαί. Ο γαρ Κύριος λέγει: “Η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστι” (Λουκ. ΙΖ´ 21). Και ο Aπ. Παύλος “Εξαπέστειλεν ο Θεός το Πνεύμα του Υιού αυτού εις τας καρδίας υμών, κράζον, Αββά ο Πατήρ” (Ρωμ. Β´ 15). Και πάλιν “Η αγάπη του Θεού εκκέχυται εν ταις καρδίαις υμών” (Γαλ. Δ´ 6). Και αλλαχού “ Ινα δώη υμίν κατά τον πλούτον της δόξης αυτού, δυνάμει κραταιωθήναι δια του Πνεύματος αυτού εις τον έσω άνθρωπον, κατοικήσαι τον Χριστόν δια της πίστεως εν ταις καρδίαις υμών” ( Εφεσ. Γ´ 16-17)».

Η αιρετική πατρικία

Κάποια πατρικία, που λεγόταν Κοσμιανή ( 6ος αι. ) ήρθε μια νύχτα να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ. Καθώς πλησίαζε, της παρουσιάσθηκε η Κυρία Θεοτόκος μαζί με άλλες γυναίκες και της είπε : 
-Δεν επιτρέπεται να μπεις εδώ, γιατί δεν είσαι δική μας.
 
Το είπε αυτό, γιατί η Κοσμιανή ανήκε στην αίρεση του Σεβήρου. Εκείνη όμως επέμενε και παρακαλούσε να της επιτρέψει την είσοδο. Τότε η Θεοτόκος αποκρίθηκε:
 
- Είναι αδύνατο να μπεις εδώ μέσα, αν προηγουμένως δεν έρθεις σε μυστηριακή κοινωνία με εμάς.
 
Κατάλαβε τότε η πατρικία ότι η είσοδός της εμποδίζεται επειδή είναι αιρετική, και ότι αν δεν προσέλθει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν πρόκειται να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο.
 

Έτσι κι έκανε. Πρώτα-πρώτα εγκατέλειψε την αίρεση του Σεβήρου, κι ύστερα μετανοημένη κάλεσε τον διάκονο και μετέλαβε τα άχραντα μυστήρια. Τότε προχώρησε ανεμπόδιστα και προσκύνησε το ζωοποιό μνήμα του Σωτήρος Χριστού.

To Δόγμα και η αξία του -- Του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτίμου Καθηγητού ΑΠΘ

Η προσήλωσις εις το ορθόδοξον δόγμα, ωστική δύναμις της πνευματικής ζωής

Ανάμεσα στ΄ άλλα γνωρίσματα, που χαρακτηρίζουν την πνευματική υποβάθμιση της κοινωνίας μας είναι και τούτο: Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν εκδηλώνει ενδιαφέρον για τα πνευματικά και μάλιστα τα δογματικά θέματα, που αποτελούν το θεμέλιο και την πηγή της πνευματικής ζωής. Για του λόγου το ασφαλές παραπέμπω στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα. Επιθυμούσα, όπως και η πλειονότητα του ελλαδικού κλήρου και λαού, την αποφυγή εκείνης της επισκέψεως. Η πραγματοποίησή της ήταν ένα ήττημα για μας. Έστησε ένα προγεφύρωμα του Παπισμού στην Ορθόδοξη Ελλάδα και έχει αυξήσει την έπαρση των απανταχού παπικών και παποφίλων. Ωστόσο, φρονώ ότι αυτό το δυσάρεστο γεγονός μπορεί να αξιοποιηθεί θετικά και να καταστεί τελικά ωφέλιμο. Πως; Αν λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι των κοιμωμένων συνειδήσεών μας αν μας αναγκάσει να απεγκλωβισθούμε από τους επικίνδυνους εναγκαλισμούς των οικουμενιστικών κηρυγμάτων, να συνταχθούμε στη γραμμή των αγίων Πατέρων μας και να τονώσουμε την προσήλωσή μας στο ορθόδοξο δόγμα. Δυστυχώς, ο γενικός απόηχος των συζητήσεων και των εντυπώσεων των ημερών εκείνων δείχνει ότι ο λαός μας – και εννοώ το λαό που συνδέεται με την Εκκλησία, όχι τον δεδηλωμένο άθεο ή αδιάφορο – στο μεγαλύτερο μέρος του δεν πολυσκοτίζεται για την ακρίβεια της πίστεώς του, την οποία a priori ομολογεί και ενστερνίζεται με ευλάβεια. Δεν αισθάνεται το μέγα χάσμα που χωρίζει την Εκκλησία από την αίρεση, την Ορθοδοξία από την πλάνη.

Αυτό το γνωρίζατε; Εγώ όχι!

Γέρων Μάξιμος Ιβηρίτης Ν.
Τα εκτοξευόμενα βέλη κατά του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης πρέπει να σιγάσουν…. Ας ερωτήσουν ακόμη και τον γηραιόν πρώην Μητρ. Φλωρίνης κ. Αυγουστίνον Καντιώτην, διατί ούτος εκ των πρώτων καθιέρωσε το 1985 μεγαλοπρεπή Ι. Ναόν του Αγίου εις την Πτολεμαϊδα, και θα λάβουν την απάντησιν!
 (Ο.Τ. 1775).

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Kosmas:
ε. Στη συνέχεια γράφεις:
«Ο καθείς μας πράττει με γνώμονα τη συνείδησή του και μ’ εργαλείο την διάκριση, όση έχει δώσει στον καθένα μας ο καλός Θεός....»!!

Αυτό είναι λάθος σου, αδελφέ μου. Το ότι έχεις ως γνώμονα των πράξεών σου τη συνείδηση, που πολλές φορές είναι άρρωστη. Και είναι άρρωστη, όταν ο άνθρωπος δεν έχει αποκτήσει το φωτισμό του αγίου Πνεύματος. Αποκτώντας τον φωτισμό, τότε και μόνο ο πιστός (και όχι όλοι οι λοιποί άνθρωποι) αποκτά το χάρισμα της διάκρισης. Το χάρισμα αυτό, λένε οι Πατέρες, είναι, όχι αυτό που νομίζουμε εμείς πολλές φορές, αλλά το να γνωρίζει ο πιστός πότε ένα πνεύμα είναι εκ Θεού και πότε εκ του διαβόλου!
Βλέπεις, λοιπόν, πόσο ολισθηρός και επικίνδυνος για τη σωτηρία μας είναι ο δρόμος αυτός αδελφέ μου;

στ. Ακόμη λες:
«Μένω στη γραμμή του π. Ιουστίνου Πόποβιτς, του π. Ιωάννου Ρωμανίδη, του π. Επιφανίου, του παπα Εφραίμ και του π. Παϊσίου, του π. Γεωργίου Μεταλληνού, του π. Θεοδώρου Ζήση και του π. Γεωργίου Καψάνη, οι οποίοι νομίζω πως απηχούν την σώζουσα Παράδοση της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας...» !!

Kosmas:
Ώ, πόσο χαίρω διαβάζοντας τ’ ανωτέρω! Θα έρθει η ώρα να μιλήσουμε για τις απόψεις όλων των ανωτέρω. Εύχομαι μόνο, μην ξεχάσεις την ανωτέρω αναφορά σου, όταν θα έρθει η στιγμή και θα δεις, πόσο πιό κοντά είναι τα άτομα αυτά ίσως σε μένα, παρά σε σένα. Από τους πιο πάνω τους μόνο που δεν γνώρισα και δεν είχα ποτέ προσωπικές σχέσεις μαζί τους (με μερικούς μάλιστα πάρα πολύ), είναι ο μακαριστός π. Ιουστίνος Πόποβιτς και ο π. Εφραίμ!

ζ. Και καταλήγεις:
«Εύχομαι να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, δίχως καμμία εξαίρεση... κι εύχομαι σύντομα οι ορθόδοξοι των 9 Οικουμενικών Συνόδων να βρούμε τους ταπεινούς ηγέτες που θα βάλουν στην άκρη τα προσωπικά μικροσυμφεροντάκια τους και θα μας ενώσουν...» !!

Kosmas:

Να επί τέλους, που κάτι συμφωνούμε! Το ίδιο εύχομαι και εγώ. Πιστεύω, πως η συζήτησή μας στο Φόρουμ αυτό, αν γίνει με ταπείνωση και έρωτα στην Ορθοδοξία και αλήθεια, που είναι ο Χριστός, θα έχουμε πέρα από τα «μικροσυμφεροντάκια ΜΑΣ» βάλει το πετραδάκι μας στο οικοδόμημα της Εκκλησίας Του με άξιους και Ορθόδοξους Ποιμένες. Προσωπικά, πολλά ελπίζω στη συμβολή σου, αδελφέ Misha, στο διάλογό μας αυτό. Επίτρεψέ μου να σου πω, ως μεγαλύτερός σου: Ειρήνευε και μη απελπίζεσαι. Το ίδιο προσπαθώ και εγώ, με τις φτωχικές μου δυνάμεις για να συγχωρεθούν οι πολλές μου αμαρτίες.
Τι λες, προχωράμε τώρα στη συζήτηση του θέματός μας, για την «αγιοποίηση των νέων αγίων»; Πισεύω ότι ήρθε η ευλογημένη ώρα!
Ο Χριστός μαζί μας!

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΥ -- Orthodox Hymns